Azərbaycan musiqisinin ən böyük zənginliyi ondadır ki, onun səsi təkcə notlardan yaranmır. Bu musiqidə torpağın yaddaşı, el-obanın ruhu, insanın sevinci, nisgili və yüzillərdən gələn milli duyğular yaşayır. Belə bir sənətin daşıyıcısı olmaq isə yalnız gözəl səs deyil, xalq musiqisinin ruhunu duymaq və onu dinləyiciyə olduğu kimi çatdırmaq bacarığı tələb edir. Nigar Ağcabədili (Abbasova) məhz bu ənənəyə bağlılığı ilə tanınan xanəndə və müğənnilərdəndir.
Onun sənət dünyasında Qarabağ musiqi mühitinin təsiri xüsusi hiss olunur. Doğulduğu bölgənin adını öz sənət təxəllüsünə çevirən Nigar Ağcabədili üçün bu ad sadəcə səhnə təqdimatı deyil, mənsub olduğu torpağın musiqi ənənəsinə bağlılığın ifadəsidir. Açıq mənbələrdə onun Ağcabədi rayonunda doğulduğu və musiqi fəaliyyətinin bu bölgənin mədəni mühiti ilə bağlı olduğu qeyd edilir.
Nigar Ağcabədilinin ifasında xüsusi yer tutan muğamlardan biri “Segah”dır. Segah Azərbaycan musiqisində ən dərin duyğuları ifadə edən muğamlardan biridir. Onu sadəcə düzgün oxumaq kifayət etmir; xanəndə sözün ağrısını, melodiyanın kövrəkliyini və muğamın daxili hərarətini dinləyiciyə hiss etdirməlidir. Nigar Ağcabədilinin müxtəlif “Segah” ifalarının illərdir dinləyicilərə təqdim olunması onun repertuarında bu muğamın xüsusi yer tutduğunu göstərir.
Onun səsinin fərqləndirici tərəflərindən biri xalq məclisinin ab-havasına uyğunlaşa bilməsidir. Muğamın ağır və düşündürücü dünyasından ritmik xalq və toy mahnılarına keçmək ifaçıdan tamam fərqli səhnə enerjisi tələb edir. Nigar Ağcabədilinin repertuarında muğamla yanaşı popuri və məclis mahnılarının yer alması onun müxtəlif auditoriyalar qarşısında çıxış edə bilən ifaçı olduğunu göstərir.
Xanəndənin əsl gücü yüksək səslə oxumaqda deyil, bir misranı insanın qəlbinə çatdıra bilməsindədir. Bəzən uzun musiqi cümləsində edilən incə keçid, bəzən bir sözün xüsusi avazla səsləndirilməsi bütöv ifanın yadda qalmasına kifayət edir. Muğam sənətinin özünəməxsusluğu da bundadır: eyni muğamı müxtəlif xanəndələr oxuya bilər, amma hər sənətkar ona öz nəfəsini, duyğusunu və dəst-xəttini gətirir.
Nigar Ağcabədilinin sənətində el məclislərinin xüsusi yeri də təsadüfi deyil. Azərbaycan toyları tarixən yalnız şənlik məkanı olmayıb, həm də xalq musiqisinin yaşadığı böyük sənət meydanı olub. Neçə-neçə xanəndənin səsi məhz belə məclislərdə xalq tərəfindən sevilib və yadda qalıb. Nigar Ağcabədilinin müxtəlif musiqiçilərlə canlı məclis ifalarının geniş yayılması onun sənətinin bu ənənə ilə sıx bağlı olduğunu göstərir.
Bu sənətdə ən qiymətli xüsusiyyətlərdən biri də öz kökünü unutmamaqdır. Zaman dəyişir, musiqiyə yeni üslublar gəlir, dinləyici zövqü yenilənir, amma xalq musiqisinin özünəməxsus ruhunu qorumaq hər dövrdə dəyərini saxlayır. Nigar Ağcabədilinin muğama və xalq mahnılarına bağlılığı onun sənət yolunun əsas cizgilərindən birini təşkil edir.
Nigar Ağcabədilinin səsində bir bölgənin adı ilə yanaşı, bütöv Qarabağ musiqi mühitinin nəfəsini duymaq mümkündür. Onun ifasında Segah bəzən nisgilə, bəzən xatirəyə, bəzən də insanın içində gizlətdiyi sözlərin musiqi ilə ifadəsinə çevrilir. Sənətkar üçün ən böyük uğur isə səsinin gur olması deyil, oxuduğu zaman dinləyicini susdurub qulaq asmağa vadar etməsidir. Nigar Ağcabədilinin sənətinin gücü də xalq musiqisinin həmin səmimi duyğusunu yaşatmaqda və onu eldən-elə, məclisdən-məclisə daşımaqda görünür.